wtorek, 19 kwietnia 2011

Przepis na szynkę litewską wędzoną

Przygotować: szynkę 4—5 kg, 25 dkg soli, 60 g saletry, kilka listków bobkowych, 60 g ziela angielskiego, 125 g cukru, 125 g kolendry, i/2 łyżeczki majeranku, 1 ząbek czosnku, kilka goździków.


Przyprawy — prócz kolendru — utłuc i wymieszać. Mieszaniną dobrze natrzeć szynkę zaraz po rozebraniu (jeszcze ciepłą)   i   pozostawić   w   zimnym  miejscu   do   ostygnięcia. Przygotować   naczynie   do   zapeklowania (takiej wielkości, aby szynka zaledwie mogła pomieścić się na płasko).

Dno naczynia posypać    przygotowaną    mieszaniną    soli i przypraw, włożyć szynkę, przysypać ją solą wymieszaną z korzeniami i goździkami, nakryć   deseczką   i   obciążyć   kamieniem, pozostawić   tak  na   48   godzin  w   temperaturze   pokojowej.  

Po   2   dniach   szynkę obrócić na drugi bok i wynieść do chłodnej spiżarni    i    dalej    peklować    przez    trzy tygodnie obracając szynkę z boku na bok co trzy dni. Po trzech tygodniach szynkę wyjąć, zawiesić w miejscu przewiewnym na  trzy dni w celu obsuszenia, a następnie w wędzarni  na pięć tygodni.  Wędzić  należy w zimnym dymie (najlepiej z jałowca), przy czym ognisko powinno tlić się tylko 2 razy na dobę po dwie godziny.


Szynki takie można przechowywać przeszło rok — na lato zakopać je trzeba w życie (w spichrzu), sianie lub chmielu. Gdy lekko zapleśnieje, pleśń usunąć wilgotną ścierką i lekko podwędzić przez parę godzin w zimnym dymie albo wynieść na wiatr w celu obsuszenia. Szynkę podaje się na surowo, krojąc na cienkie plastry ostrym nożem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz